Eentje voor het goede doel: Bart Peeters en zijn Zeester met Koffie!
Update: Embedden lukt precies niet zo goed. Dan maar zo.
Eentje voor het goede doel: Bart Peeters en zijn Zeester met Koffie!
Update: Embedden lukt precies niet zo goed. Dan maar zo.
Zotjes. Opstaan en zeggen: “Amai, da’s hier precies nogal donker” en dan zien dat dat komt omdat de sneeuw op uw dakvenster is blijven liggen. En dan opstaan met een smile omdat het gewoon weg gesneeuwd heeft. ‘t Blijft toch iets wonderlijks, vind ik. En content dat ik niet op de Noordpool woon, waar sneeuw dagelijkse kost is en die verwondering er niet meer is van: “Woowww, het heeft gesneeuwd ofwa?”.
“Den blok” is vandaag officieel begonnen. Tot gisteren nog lagen er nog een taak (mooi afgewerkt en ingediend) en een debat (“Ik ben een mensenrechtenorganisatie.”) op mij te wachten. Vandaag… de boeken. En met “den blok” komen er ook weer een aantal tradities kijken. Music for Life vrijdag. En een echte proffenveiling in de pol&soc. En de Slimste Mens uiteraard. Ideale ontspanning. Iemand gisteren de aflevering gezien? Man man man, how I love Sien Eggers en Frank Focketyn. Hilarisch!
‘t Is me het winnersmaandje wel. Onlangs kreeg ik het nog het geweldige fotoboek van de Helaasheid der Dingen toegestuurd (danku yab!) en vandaag gewoon gratis filmtickets. Uhm, Woehoe!
Een nieuw uiterlijk, een nieuw begin? Najaar ’09 lijkt me alvast de periode van de new beginnings. En daar hoort misschien deze blog ook weer bij…
Voor wie nog eens old school wil doen en een ouderwets briefje schrijven wil als ik op kamp ben (by the way, een postpakket is ook héél erg welkom, moest ge u geroepen voelen
)
Chiro Aalbeke
Kamphuis Maraite
tav Tine Soens
Neundorf 60
4784 Sankt Vith
Tot den 31sten ofzo?!
Vorige week was’t schoon weer. Ge merkt het. Ik krijg een nieuw velletje…
Het mag dan wel vakantie zijn, in juli heerst er altijd een gezellige drukte en nervositeit. Het bivak, niewaar? En dan vooral de aanloop ervan. Gisteren de eerste werkdag. De eerste decorstukken worden geschilderd en geknutseld. De potten verf zijn standaard decoratie geworden. De verfborstels zijn nog nooit zoveel schoongemaakt geworden. De Loods is voor de leiding bijna een nieuwe thuis geworden. Werkelijk elke dag is er daar wel iemand te vinden. De frigo is constant gevuld. We worden verwend met kampeten à la macaroni met kaas en hesp (om al in de sfeer te komen) en desserts à volonté. We komen enkel meer naar huis om mails te checken, te slapen en verse kleren aan te trekken. Ondertussen kennen wij (en onze ouders) de routine al van die bivakvoorbereiding. En na slopende voorbereidingen mogen we dan uiteindelijk op 21 juli vertrekken. Richting Neundorf deze keer. Bij Den Duits. Vrachtwagens inladen en terug uitladen en dan tien dagen onvervalst bivakplezier. Met macaroni met kaas en hesp (uiteraard).
Karel Van Miert overleden. Raar toch dat ge van dat nieuws lichtjes ondersteboven kunt zijn, zo van iemand die ge eigenlijk niet eens echt kent…
Het laatste examen is in zicht, vakantie daarmee dus ook. Voorlopig nog geen al te grootse plannen behalve het jaarlijkse chirokamp (de laatste keer voor mij), misschien Dranouter, misschien Krinkel, misschien… nog teveel misschiens eigenlijk. Eerst resultaten afwachten uiteraard maar voor we die krijgen nog even genieten van enkele zwaar verdiende vakantiedagjes. Te beginnen vanaf woensdag met een musketieren-date in Gent. Aha. Mooi begin altijd.