Oh ironie. Toen ik vanmorgen in de vroegte, nuja zo vroeg was het nu ook weer niet, naar mijn examen fietste. Gezwind, zoals altijd en netjes het gebroken glas op de straat ontwijkend. Op deze zaterdagmorgen. Het gebeurt niet veel dat ik op een zaterdagochtend door de Overpoort fiets zo rond een uur of kwart voor negen maar vandaag gebeurde het toch. Toen ik dus aan het fietsen was, was één of ander studentenfeestje in één of ander studentencafé net afgelopen. Oh ironie. Volgende week is het mijn beurt om het exameneinde te vieren. Nah.