Muziek luisteren en bij de eerste drie noten al vertrokken zijn. Naar een plek die ge niet kent, maar die zo vertrouwd aanvoelt. Emoties voelen waar zelfs nog geen woorden voor zijn. Wat niet hoeft, want de muziek benoemt het al.
Bevangen worden door een schoonheid die je stimuleert om in actie te schieten. Omdat ge die zelf in je handen wil kunnen houden, voelen, maken. Desondanks niet in staat zijn tot beweging omdat het een schande, een zonde zou zijn om niet alles gehoord te hebben. En dan twijfelen. Of het wel echt is. Of het überhaupt mogelijk is dat mensen zulke dingen maken. Of het wel mensen zijn die deze muziek creëren.
En dan opeens naakt en weerloos terug in het echte leven zitten. Want de laatste noten en de laatste stilte is weggestorven en maakt weer plaats voor Het Normale. Geluiden die banaal zijn omdat ze geen muziek zijn, geen verhaal vertellen.

En dan nog eens luisteren, verder trekken in die wondere wereld. En weten dat ge die magie altijd wil voelen, volgen, maken.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: